Media, które możemy nazwać "stare" nie mają najwyższych notowań u internautów ostatnimi dniami. Najpierw sprawa Kataryny (Dziennik dał ciała), dzisiaj dosyć wątpliwej jakości artykuł o Twitterze i Blipie w Polityce.

Czuję się trochę wywołany do tablicy. Znam Blipa dobrze, choć do rekordzistów w postach dziennie i obserwujących mi daleko (na przykład Jacka czy Kominka). Jednak korzystam z tego narzędzia ponad dwa lata (tak, tak, jestem weteranem;). Poza tym jestem socjologiem, przez co mój pryzmat jest nieco skrzywiony...

Twitter (co za tym idzie Blip i inne tego typu twory) jest narzędziem do podtrzymywania i poniekąd nawiązywania kontaktów. Blip jest dla mnie również rewelacyjną wyszukiwarką informacji polecanych i sprawdzonych, poprzez tag #drogiblipie. Jest aplikacją społecznościową. Podstawowa jest zasada dobrowolności, nie chcesz, nie musisz mnie obserwować. Zacząłeś, zawsze możesz zrezygnować.

Kogo dodajemy do obserwowanych? Po pierwsze, znajomych, których znamy spoza netu i tych, których poznaliśmy w sieci. Po drugie ludzi, którzy mają coś ciekawego do powiedzenia na tematy, związane z naszymi zainteresowaniami. Nie jest to odkrywcze. Warto sobie w tym miejscu zajrzeć chociażby do ciekawego raportu Digital Youth, zrealizowanego z środków MacArthur Foundation (choć dotyczy on młodzieży amerykańskiej). W przypadku tych drugich przypadków wykorzystania sieci społecznych w internecie (zainteresowania) nie liczy się wiek czy płeć, lecz ciekawe wiadomości, wiedza... Tym można wytłumaczyć na przykład fenomen wywołanego do tablicy w artykule Tomasza Topy, niby studenta, ale piszącego ciekawe rzeczy, chociażby na blogu...

Idąc dalej, można wyciągnąc jakąś teorię socjologiczną, na przykład Pierre'a Bourdieu (ta jest zweryfikowana i w miarę kompleksowa). Pisał on już w połowie lat siedemdziesiątych o tym, że ludzie kształtują swoje miejsce w społeczeństwie (w tym przypadku sieci) wykorzystując między innymi posiadany i cały czas rozwijany kapitał kulturowy i społeczny. Co zacz?

Kulturowy to zainteresowania, wiedza, którą rozwijamy i dzielimy się nią, czasem nawet chwalimy. Lubimy być ekspertami, być słuchani, obserwowani w tym przypadku na blipie. Z drugiej strony, rozwijamy zainteresowania, obserwując poszczególne osoby czy nawet firmy na mikroblogach...

Społeczny to nic innego jak kontakty, połączenia, relacje z innymi.  Najważniejsze są słabe więzi (wprowadzone przez Granovettera), czyli nie kontakty z przyjaciółmi, rodziną, z bezpośrednim otoczeniem, tylko te, które wychodzą dalej, w inne środowiska, kręgi społeczne...

Reasumując, Twitter, Blip, czy inne podobne aplikacje, dają możliwość rozwijania, a raczej podnoszenia kapitału kulturowego i społecznego. Są ok ;)

PS: Kominek to swoją drogą już inna historia...