Maciej Kolasiński, managing director, Freakstudio

Serwis uwarzamrze.pl jest pod wieloma względami zaskakujący. Logo przesunięte jest pod znacznie większy boks reklamowy, większość treści jest płatna, bądź dostępna po zalogowaniu,  nawigacja skonstruowana jest w taki sposób, że wystarczy klik aby zostać z serwisu wyprowadzonym, a mapa strony nie prezentuje jej struktury, jak to jest zazwyczaj, ale stanowi nieposortowany spis artykułów.

Niewątpliwą zaletą portalu jest brak popupów ( przynajmniej w wersji beta), ale dobre wrażenie skutecznie zacierają reklamy wyświetlane przy próbie wejścia na linki prowadzące na zewnątrz serwisu.

Na pierwszy rzut oka układ strony i menu wydają się zapowiadać serwis  zbliżony do stron konkurencji, jednak już po przeklinaniu się przez elementy menu użytkownik ma wrażenie, że  kontent poszczególnych podstron niekoniecznie odpowiada temu, czego by się spodziewał. Pojawiają się listy linków polecanych, najpopularniejszych, rekomendowanych - różnice między zawartością stron, do których prowadzą, są minimalne. Układ boxów generowany jest wręcz przypadkowo. Fakt ten przestaje  dziwić, kiedy zauważy się,  że portal zbudowany jest na szablonie blogów  Wordpress, a w związku z tym składa się właściwie wyłącznie z kategorii i przypisanych do nich artykułów. Oczywiście nie jest to najgorsze rozwiązanie, jednak na pewno źle wdrożone – w takim układzie główne menu jest bezużyteczne. Dodatkowo wykorzystane pluginy Wordpressa, które służą ułatwieniu nawigacji, na uwazamrze.pl zostały użyte do tworzenia chaotycznych list linków. Wyłącznie breadcrumbsy umożliwiają określenie, w jakim miejscu serwisu się znalazło.

Poza tym zabrakło konsekwencji np. w zmianach układu strony wywołanych np. różną długością treści czy odnośnikach - tylko niektóre nagłówki są linkami, niektóre prowadzą do pustych stron. Dobrze, że autorzy pomyśleli o tagach, jednak prezentowane są one w sposób wręcz nieczytelny.

Grafika serwisu jest dość nieprzemyślana, nie dość, że brak jej tego ,,kontr” charakteru, z jakim pismo się promuje, to nadmiar separatorów znacznie utrudnia dostęp do treści. Tak minimalistyczny layout mógłby znacząco zyskać na czytelności dzięki dobrze przemyślanej typografii. Niestety mnogość różnych fontów (doliczyliśmy się pięciu), niekonsekwencja w użyciu interlinii i wielkości znaków sprawia, że trudno cokolwiek znaleźć na stronie.

Jednym słowem „rzenada”.