Wiele razy spotkałem się z pytaniami czy zgoda na przetwarzanie danych może stanowić część np. regulaminu czy umowy. Warto się zatem przyjrzeć jak ta kwestia została uregulowana w ustawie o ochronie danych osobowych.

Przede wszystkim wspomniana ustawa definiuje w swym art. 7 pkt. 5 czym jest zgoda. Dla przypomnienia, w myśl wskazanego tu przepisu, przez zgodę “rozumie się oświadczenie woli, którego treścią jest zgoda na przetwarzanie danych osobowych tego, kto składa oświadczenie; zgoda nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści”.

Najnowsza nowelizacja poszerzyła tę definicję o możliwość odwołania zgody w każdym czasie. Z punktu widzenia niniejszego wpisu istotna jest druga część cytowanego fragmentu.

O co w tym chodzi? Otóż zamysłem ustawodawcy było zapobieżenie takim sytuacjom, które powodowałyby że zachodzić będzie wątpliwość co do tego kto, w jakim zakresie, a także w jakim celu może przetwarzać dane. Należy tu podkreślić, że zamysł ten nie będzie spełniony, jeśli oświadczenie o zgodzie będzie stanowiło odesłanie do treści innych dokumentów, w tym zwłaszcza regulaminów lub umów. Zostało to wyraźnie stwierdzone w orzecznictwie NSA, a zwłaszcza w wyroku z dnia 4 kwietnia 2003 r. (wyrok ten można pobrać ze strony GIODO z tego miejsca).

NSA stoi na stanowisku, że klauzula zgody powinna stanowić wyodrębnione oświadczenie spośród innych postanowień umowy/regulaminu, tak aby osoba zainteresowana miała możliwość wyrażenie bądź odmówienia zgody na przetwarzanie danych. Podobnie nie jest dopuszczalne stwierdzenie, że podpisanie umowy jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na przetwarzanie danych np. w celach przesyłania informacji handlowych.

A zatem pamiętajmy o tym, by zgody na przetwarzanie danych wyodrębniać z innych dokumentów tak by istniała możliwość podjęcia decyzji o tym, czy godzimy się przetwarzanie czy też takiej zgody nie udzielamy.